"Ik trok altijd al naar mensen die niet bij de meerderheid hoorde."

Mijn naam is Agnes Meijerink-Blom, teamleider bij TOS in Deventer, en ik woon met mijn vrouw in het buitengebied. Daar heb ik een fijne ruimte om te (moes)tuinieren, waar ik erg van geniet. Daarnaast hou ik van koken, lees ik graag vooral Britse sci-fi/fantasy en wandel ik met onze ‘leenhonden’ door het lokale bos.

Toen ik een guppie was, trok ik al naar mensen die niet bij de meerderheid hoorden (cultuur, religie, kleding, huidskleur, etc). Die contacten hebben me gevoelig gemaakt voor wat het betekent om een plek te hebben, te kunnen zijn wie je bent. Ik werk nu ruim 17 jaar bij Dimence en haar voorgangers, en net als in mijn privé leven is ook op het werk inclusie een van de leidende principes voor mij. Zo wil ik collega, leidinggevende, familielid, vriendin, etc zijn; wees wie je bent bij mij, ik ben benieuwd naar jou. 

Het is alweer een tijd geleden dat ik mijn ‘coming out’ had. Grotendeels werd die prima ontvangen door mijn omgeving, en voor een deel was het een worsteling. Mijn religieuze omgeving had er behoorlijk moeite mee en de ontkenning die daarmee gepaard ging, was pijnlijk. Het duurde een poos voor ik hun oordeel naast me neer kon leggen, maar terugkijkend heeft het me ook positief gevormd. Best gek, om dat zo op te schrijven en het voelde toen beslist niet zo. Wat het voor mij betekent heeft, is dat ik opnieuw ben gaan zoeken naar ruimte. Ruimte voor gesprek, voor echtheid. 

Seksuele identiteit, genderidentiteit en psychische klachten

Overigens, het feit dat er een coming out zou moeten zijn als niet-cis* of niet-hetero vind ik lastig. Maak je daarmee niet alsnog duidelijk dat iemand écht anders is? Mijn streven is dat variatie op allerlei vlakken geaccepteerd wordt. Dus toen er 5 jaar geleden een oproep werd gedaan op het intranet van Dimence Groep om de krachten te bundelen tot een werkgroep die de zorg voor mensen uit de lhbtiqa+-groep wilde verbeteren, heb ik me meteen gemeld. Ook dit is een groep die aanloopt tegen bijvoorbeeld onbegrip, uitsluiting, mishandeling en discriminatie. Daarbij is de relevantie voor ons werk groot: onder de mensen die niet-hetero en/of niet-cis zijn, komen psychische klachten als angst en depressie vaker voor en is ook suïcidaliteit meer prevalent (LHBTIQA+ monitor, 2024). Tegelijk weten we dat een behoorlijk deel van de hulpverleners in Nederland weinig kennis heeft van het effect dat het behoren tot een minderheid heeft, en specifiek over de lhbtiqa+-groep. Met de Regenboogalliantie (RAD) helpen we graag om daar binnen onze organisatie verandering in te brengen en samen eerst eens ruimte te creëren voor het gesprek over betekenis. Wat betekent het voor jou als cliënt of collega om niet-cis of niet-hetero te zijn? Vind je het belangrijk dat dit een plek krijgt in je team/in de behandeling of juist niet? En wat betekent het voor jou als hulpverlener om het in je spreekkamer te hebben over seksualiteit, intimiteit en genderidentiteit? Wat heb je nodig om je in deze organisatie/dit team/deze behandeling welkom te voelen? 

IDAHOBIT

Vaak wordt er wat lacherig gereageerd als we aandacht besteden aan een dag die van belang is voor lhbtiqa+-ers. Maar wist jij bijvoorbeeld dat pas op 17 mei 1990 homoseksualiteit uit de DSM geschrapt werd? 
En dat daarom op 17 mei IDAHOBIT is; Internationale DAg tegen HOmofobie, Bifobie, Interseksefobie en Transfobie? Lhbtiqa+ gerelateerd geweld is nog steeds aan de orde van de dag. Ik ken dat helaas van dichtbij; afgelopen najaar is mijn vriend Trevor op brute wijze om het leven gebracht – een hate crime. Waarschijnlijk zegt hate crime je niet zoveel als je geen lid bent van een minderheid. Logisch. Onder onze cliënten en collega’s zijn mensen die weten en voelen wat het betekent dat een ander bepaalt of jij er wel of niet mag zijn. Letterlijk. Of jij wel of niet mag leven. Het is niet vanzelfsprekend dat o.a. lhbtiqa+-mensen zichzelf zijn en daarin ook erkend worden. Daarom vind ik het mooi dat onze organisatie plaats maakt voor een werkgroep als de RAD, plaats maakt voor mensen die niet overal een plek hebben en krijgen. Mensen die het nodig hebben dat wij als hulpverleners veilig voor hen zijn, in al onze en hun diversiteit.

Regenboogalliantie (RAD)

De kracht van de RAD zit in de diversiteit van onze perspectieven van gender, achtergrond, professionele en ervaringskennis, en de gedeelde gedrevenheid om goede zorg te leveren. En ik vind het tof om onderdeel te zijn van deze positief ingestelde groep, die graag klaar staat om je te helpen met je team in gesprek te gaan, je wil voorzien van handvatten, en een database op de themasite heeft staan waar je zelf in kunt snuffelen om kennis op te doen. Dus heb je vragen, wil je dat we langskomen in je team, of heb je tips voor ons: neem contact met ons op! Dat kan individueel of via regenboogalliantie@dimencegroep.nl. 

*cis wil zeggen dat het geboortegeslacht overeenkomt met de genderidentiteit.