Alle Onderzoeken & Publicaties van Daggenvoorde, Thea

Onderzoek

Aanleiding:
Een bipolaire stoornis is een ernstige chronische psychiatrische ziekte, die zich kenmerkt door verschillende stemmingsepisodes (depressieve, manische, hypo manische of gemengde episodes), afgewisseld met symptoomvrije periodes (Kupka, Knoopert-van der Klein, & Nolen (Red), 2008). In behandelrichtlijnen (NICE, 2014; Kupka et al, 2015) wordt behandeling door een multidisciplinair team aanbevolen. Farmacologische, psychologische en psychosociale interventies naast zelfmanagement ondersteunende interventies zijn van belang. Daarbij wordt de samenwerking met – en actieve deelname van de patiënt en naastbetrokkenen in het behandelproces zo veel mogelijk gestimuleerd.
In de Nederlandse Multidisciplinaire Richtlijn Bipolaire Stoornissen (Kupka et al, 2015) wordt in het hoofdstuk over het bevorderen van zelfmanagement onder andere het geven van leefstijladviezen geadviseerd. Zelfmanagement is het individuele vermogen tot omgaan met symptomen, behandeling, lichamelijke en psychosociale consequenties en leefstijlveranderingen, inherent aan het leven met een chronisch gezondheidsprobleem (Barlow et al, 2002). Adequaat zelfmanagement betekent dat iemand de mogelijkheden heeft om de eigen gezondheid te beoordelen en de cognitieve, gedragsmatige en emotionele reacties te beïnvloeden die nodig zijn om een bevredigende kwaliteit van leven te behouden. Een onderdeel van de behandeling van patiënten met een bipolaire stoornis zijn interventies om het zelfmanagement te bevorderen, om zo de patiënt te ondersteunen bij het leren leven met de aandoening. Het leren omgaan met stressoren en kwetsbaarheden is voor elke patiënt een persoonlijke uitdaging. In de dagelijkse praktijk ontmoeten we patiënten die dit beter en patiënten die dit minder goed lukt. Het inschatten van - en aansluiten bij de persoonlijke behoeftes en kwaliteiten van de patiënt om deze optimaal te ondersteunen in zijn/haar herstelproces vraagt maatwerk van de professional, en voortdurende inzet op samenwerking (Lysaker, James & Leonhardt, 2014).
Een theorie als het Kwetsbaarheids-stressmodel (Zubin & Spring, 1977) laat zien hoe stressfactoren het risico op ontregeling in het dagelijks functioneren beïnvloeden. Er is toenemend bewijs voor de effectiviteit van leefstijlveranderingen bij psychische stoornissen (Hoenders, van der Ploeg, Steffek &Hartogs, 2014), terwijl ook duidelijk is dat er veel verschillende krachten zijn die het motiveren tot leefstijlverandering, ook binnen de GGz, beïnvloeden (Walsh, 2011 Een definitie van leefstijl is: 'een reeks van samenhangende gedragskeuzen die een sociale positie symboliseren en kenbaar maken' (de Bruin et al, 1995).


Aanleiding: een bipolaire stoornis is een ernstige chronische psychiatrische ziekte. Het leren leven met deze ziekte vraagt zelfmanagement interventies van patiënten. Het maken en gebruiken van een signaleringsplan is één van de middelen. Patiënten kunnen hiermee regie in hun eigen leven hernemen. Er is tot nu toe geen onderzoek bekend dat specifiek ingaat op de ervaringen van patiënten met een bipolaire stoornis met het opstellen en gebruiken van een signaleringsplan.


Patients with a bipolar disorder and currently suffering from anacute mania episode often require hospitalization. We explored patient problems, desired patient outcomes, and nursing interventions by individually interviewing 22 nurses. Qualitative content analysis gave a Top 5 of patients problems, desired patient outcomes and nursing interventions, identified as most important in the interviews. We then conducted three focus group meetings to gain greater insight into these findings.


Aanleiding: Chronisch psychiatrische aandoeningen komen veel voor. Het leren leven met zo’n aandoening vraagt veel van patienten en hun naasten. Wanneer, zoals bij aandoeningen als schizofrenie en bipolaire stoornis, de ziekte gepaard gaat met periodes met (acuut) psychotische en/of manische symptomen is de impact op het dagelijks leven nog groter. Het doormaken van zo’n terugval, vaak uitmondend in een acute crisissituatie, heeft een grote impact op het bestaan van de patient en naastbetrokkenen.


Publicatie

Goossens, P.J.J., Stevens, A.W.M.M.,  Groot Lipman, M.H.G., Daggenvoorde, T.H. (2017). Sympopna congres ‘Over de schutting’, Ede, juni 2017 (poster) 


Stevens, A.W.M.M., Daggenvoorde, T.H., van der Klis, S.M.D., Kupka, R.W., Goossens, P.J.J. (2017). ISBD congress, Washington, mei 2017 (poster)


Goossens, P.J.J., Stevens, A.W.M.M., Groot Lipman, M.H.G., Daggenvoorde, T.H. (2017). ISBD congress, Washington, mei 2017 (poster) 


 Stevens, A.W.M.M., Daggenvoorde, T.H., van der Klis, S.M.D., Kupka, R.W. en P.J.J. Goossens.  J Am Psychiatr Nurses Assoc. 2018, Vol.24(2) 118-126  doi: 10.1177/1078390317711251. Epub 2017 Jun 1


Pagina's