Alle Onderzoeken & Publicaties van Kronenberg, Linda

Onderzoek

Inleiding: er is weinig bekend over ervaringen van patiënten met SOLK na een intakegesprek op basis van Positieve Gezondheid (PG) binnen het SCS&S. Volgens Huber kan PG dienen om ingang te vinden voor herstel door de focus te leggen op eigen kracht en een betekenisvol leven. PG kan inzicht geven in eigen kracht (kunnen), regie (willen) en kwetsbaarheden, met als doel zoeken naar perspectief en interne motivatie voor verandering. De vraag is wat volgens patiënten de waarde is PG tijdens de intake van de behandeling en hoe de aspecten van PG invloed hebben gehad op het vormen van een begrip ten aanzien van hun eigen gezondheid.

Doel: het doel van dit onderzoek is inzicht te krijgen van de waarde van een PG-gesprek tijdens de intake volgens patiënten met SOLK binnen het SCS&S en hoe de aspecten van PG invloed hebben gehad op het vormen van een begrip ten aanzien van hun eigen gezondheid. Deze inzichten kunnen bijdragen om de zorg aan patiënten te verbeteren.

Methode: het betreft een kwalitatief onderzoek binnen het Specialistisch Centrum SOLK & Somatisch-symptoomstoornissen (SCS&S) van Dimence. De patiënten worden benaderd door hun behandelaar voor deelname aan dit onderzoek. Na instemming worden semigestructureerde interviews worden afgenomen bij de geïncludeerde patiënten. De ervaringen en belevingen van deze patiënten worden geanalyseerd door thematische analyse.

De resultaten van dit onderzoek op basis van patiënt ervaringen, kunnen bijdragen aan het bepalen van de positie van positieve gezondheid binnen de behandeling patiënten met SOLK.


Inleiding
Onder andere onderzoek van het Trimbos Instituut bevestigt dat een goed contact en afstemming in de triade van patiënt, naasten en professionals het herstel van de patiënt kan bevorderen (Kwaliteitsontwikkeling GGZ, 2016; Van Erp, Place, & Michon, 2009). Om zorgafstemming met alle betrokkenen in de triade te optimaliseren en alle relevante onderwerpen aan bod te laten komen, is er een landelijke werkwijze ontwikkeld voor het voeren van een Zorg Afstemming Gesprek (ZAG). De landelijke ZAG-werkwijze is echter grotendeels gebaseerd op consensus van uitsluitend professionals werkzaam bij zeven Nederlandse kennisinstituten. Er zijn geen naasten geïnterviewd en er zijn geen bronnen gebruikt waarin het perspectief van naasten op het ZAG nader wordt beschreven (Jacobs & Lamers, 2017).

Probleemstelling
Tot op heden zijn ervaringen en behoeften van naasten bij een ZAG niet onderzocht en blijft onbekend wat de behoeften van naasten zijn specifiek rondom het ZAG.


Het inzetten van een signaleringsplan bij psychiatrische problematiek wordt in de dagelijkse praktijk veel toegepast in de hulpverlening voor patiënten met een psychotische stoornis binnen GGZ organisatie Dimence. Een signaleringsplan is een document dat patiënt en hulpverlener bij voorkeur samen opstellen, waarin staat beschreven in welke fasen de patiënt kan verkeren, en welke interventies kunnen worden toegepast om decompensatie te voorkomen.    

Hoewel er vanuit de literatuur een meerwaarde naar voren komt over het gebruik van signaleringsplannen ontbreekt er een eenduidige kijk op wat er in signaleringsplannen voor psychotische patiënten zou moeten staan.

De onderzoeker hoopt de inhoud van signaleringsplannen te exploreren en inzicht te verkrijgen in wat patiënten belangrijk vinden om te beschrijven. Deze informatie kan helpen de therapeutische relatie tussen patiënt en hulpverlener en self-managment te verbeteren. Daarnaast dient het als doel om een handreiking naar hulpverlening te bieden.

Onderzoeksvraag: Welke signalen en acties staan er signaleringsplannen van patiënten met en psychotische stoornis?

De onderzoeker wil middels een descriptief kwalitatief onderzoek en grounded therorie approach een contentanalyse uitvoeren gericht op bestaande signaleringsplannen. Behandelaren van drie ambulante teams psychotische stoornissen zullen worden benaderd met het verzoek om de laatste 3 opgestelde signaleringsplannen te verstrekken. Middels een gelegenheidssteekproef worden er 20 plannen geïncludeerd. Op systematische wijze zullen er sleutelaspecten geselecteerd worden vanuit het onderzoeksmateriaal en worden verwerken in een codeframe, waarbij gegevens uit te literatuur als basis dienen. Dit codeframe wil de onderzoeker bij de doelgroep terugleggen middels een focusgroep om betekenis te geven aan de gevonden gegevens en een kernconcept te ontwikkelen.

 


Huidige behandelmethoden binnen de verslavingspsychiatrie zijn voornamelijk probleemgericht, waarbij de focus ligt op het verminderen van stoornissen en symptomen. Positieve psychologie richt zich naast symptoomreductie op het vergroten van het welbevinden en optimaal functioneren, wat terugval zou kunnen verminderen. Positieve Psychologie Interventies (PPI’s) zijn relatief kleine en eenvoudige interventies die onder begeleiding of zelfs als zelfhulp ingezet kunnen worden. Er is nog geen onderzoek bekend naar de effecten van PPI’s bij patiënten met dubbele diagnose problematiek.
Op afdeling klinische verslavingspsychiatrie in Deventer is er behoefte aan een balans tussen probleemgestuurde behandeling en focus op het vergroten en versterken van positieve emoties, welbevinden en optimaal functioneren.
Door middel van participatief actieonderzoek wordt er samen met de patiënten en de hulpverleners geëxploreerd wat de bruikbaarheid én de ervaren effecten van PPI’s zijn op het functioneren van de patiënten met een dubbele diagnose. Zo wordt er en bijdrage geleverd aan de ontwikkeling en uitbreiding van (verpleegkundige) interventies bij deze doelgroep. De vraagstelling die hierbij geformuleerd is betreft: Hoe kunnen PPI’s praktisch ingezet worden binnen de klinische verslavingspsychiatrie zodat deze interventies een bijdrage leveren aan het verbeteren van het welbevinden/ optimaal functioneren van patiënten met een dubbele diagnose?


Aanleiding:
Het hebben van een bipolaire stoornis in combinatie met middelengebruik (BPSM) heeft een slechte prognose op het herstel (Levy, Manove, & Weiss, 2012). Uit verschillende onderzoeken blijkt dat een herstelgerichte benadering belangrijk is in de behandeling van patiënten met BPSM. Dit onderzoek valt binnen de onderzoekslijn van “herstelgerichte diagnostiek” van het lectoraat Zorginnovatie in de psychiatrie en vindt plaats binnen Dimence, de geestelijke gezondheidszorg (GGZ) Drenthe, GGZ Friesland, en Lentis. Binnen deze vier noordelijke GGZ instellingen geldt de herstelgerichte benadering als leidend principe. De herstelgerichte visie richt zich op het leren omgaan met de ziekte en weer eigen regie krijgen over het leven (Van der Stel, 2015). Herstelgerichte zorg voor de patiënt met BPSM richt zich op de hele persoon en context van de patiënt en kent vier domeinen (Van der Stel, 2015):

Persoonlijk herstel
Klinisch herstel
Functioneel herstel
Maatschappelijk herstel


Binnen Dimence zijn de traditionele acute opnameafdelingen omgebouwd naar HIC-afdelingen. Binnen de drie regio’s worden in Almelo en Deventer sinds een aantal jaren gewerkt volgens het HIC-model, regio Zwolle is per maart 2019 gestart. Dit betekent dat separeers niet meer bestaan binnen de acute opnameafdelingen van Dimence en daar alleen nog maar wordt gewerkt met Extra Beveiligde Kamers (EBK). Op dit moment is er nog geen wetenschappelijke evidentie bekend over de veranderingen binnen acute gesloten psychiatrische afdelingen naar HIC-afdelingen. Vrijheidsbeperking door middel van de EBK is een dwangmaatregel binnen een HIC-afdeling. Het is onbekend wat de impact is op patiënten bij de inzet van een EBK op een HIC-afdeling.

De onderzoeker gaat in een kwalitatief onderzoek gesprekken aan met patiënten middels een open interview. De onderzoeksvraag luidt: welke ervaringen hebben patiënten voor, tijdens en na de inzet van een EBK op een HIC-afdeling?

Het doel van het onderzoek is het beschrijven en interpreteren van ervaringskennis. Dit kan verpleegkundigen inzicht geven in de impact van het inzetten van een EBK. Het beoogt inzichtelijkheid te geven in factoren die een rol spelen bij de inzet van een EBK. Door deze inzichten kan sneller en beter preventief gewerkt worden en de inzet van EBK’s afnemen.


Aanleiding:
In het kader van de opleiding tot verpleegkundig specialist wordt in het tweede jaar verwacht om onderzoek te doen naar een praktijkprobleem. Binnen Dimence wordt de mogelijkheid geboden om aan te sluiten bij een onderzoekslijn. Dit onderzoek zal zich gaan richten op de beleving van patiënten met een dubbele diagnose bij het gebruik van een signaleringsplan. Dit is een van de lopende onderzoekslijnen binnen Dimence.
Binnen Dimence wordt er gewerkt met signaleringsplannen. Het is de bedoeling dat elke patiënt een signaleringsplan heeft. Tijdens de behandeling wordt deze interventie ingezet om patiënten inzicht te geven en om terugval te voorkomen. Omdat er nog maar weinig bekend is over hoe patiënten met een dubbele diagnose het signaleringsplan ervaren tijdens de behandeling, wil de instelling hier meer zicht op krijgen. In het kader van de haalbaarheid binnen de onderzoeksperiode is er gekozen om specifiek te richten op zelfmanagement en herstel, met betrekking tot het gebruik van een signaleringsplan.


Aanleiding:    
Onderzoek in het kader van de opleiding tot verpleegkundig specialist waarbij middels kwalitatief onderzoek de beleving en ervaring van de patiënt omtrent de structured clinical management module, aangeboden tijdens klinische behandeling verslavingspsychiatrie Dimence Groep wordt onderzocht. Hierbij wordt zowel de ervaring van de module als de ervaring op de copingsvaardigheden onderzocht.


Achtergrond:
Regelmatig wordt door patiënten met een autismespectrumstoornis (ASS) en verslavingsproblematiek aangeven dat middelengebruik hen helpt sociaal te kunnen participeren. De vraag is hoe de omgeving van de patiënt dit ervaart omdat naastbetrokkenen een belangrijke bron van steun vormen voor patiënten met ASS en verslaving en een belangrijke bijdrage kunnen leveren aan de behandeling. Er zijn geen wetenschappelijke artikelen gevonden die deze ervaringen beschrijven.


Achtergrond
Meerdere factoren kunnen volwassenen met een autisme spectrum stoornis en een verstandelijke beperking uit balans brengen en leiden tot een crisis en mogelijke opname. De ervaringskennis van naastbetrokkenen over deze factoren is niet beschikbaar.

Doel
Doel van dit onderzoek is kennis te ontsluiten bij naastbetrokkenen om de zorg te verbeteren.


Pagina's